واقعا آدم دلش می گیره از اینکه "بزرگترین رویداد فرهنگی کشور" سال به سال کیفیتش رو از دست می ده. هرچند که فقط یک روز توفیق گشتن تو نمایشگاه بیست و سوم تصیبم شد ولی تو این یک روز هم این احساس رو داشتم که نمایشگاه امسال هم نسبت به نمایشگاههای قبلی هم به لحاظ کیفیت و هم از لحاظ کمیت پسرفت کرده بود. تعدادی از ناشران معتبر داخلی شرکت نکرده بودند و نظم الفبایی ناشران عمومی هم باز مشکل داشت. اصلا مشکل استراحتگاه حل نشده بود و بازدیدکنندگانی که چندین ساعت تو سالنهای شلوغ مشغول بازدید بودند مجبور بودند برای استراحت به کنار دیوارها پناه برده و روی زمین بنشینند! ساخت و ساز داخلی مصلی فضای نمایشگاه را کاملا محدود کرده بود و خلاصه اینکه به نظر می رسید فضایی دلگیرتر از فضای نمایشگاه سال قبل حاکم بود. موردی که تو این چند ساله برگزاری نمایشگاهها به چشم می خوره افزایش تعداد ناشران مذهبی است که اکثرا هم غرفه این ناشران خلوته! ولی باز به خاطر بعضی سیاستهای حمایتی تعداد این ناشران روز به روز بیشتر می شه بطوریکه اکثر فضای ناشران عمومی را این ناشران به خود اختصاص داده بودند.
شاید روزی فرا رسد که به جای نمایشگاه بین المللی کتاب تهران بگوییم:
معرض الکتب الاسلامیه طهران الرابع والعشرین