من خودم به این جمله خیلی اعتقاد دارم که "لطف مکرر حق مسلم می شود" و بارها این اتفاق تو زندگیم اتفاق افتاده و می افته. نمی دونم دلیلش چیه؟ بستگی به ظرفیت شخصیه که داره بهش لطف می شه یا اینکه اونی که داره لطف رو می کنه باید حد و مرزش رو بدونه و به قول معروف شورش رو در نیاره! به هر حال هنوزم جوابی برای این سوالم پیدا نکردم و چه مصیبتها که بعد از ایجاد حق در طرف مقابلم بر سرم آمده. هرچند که معتقدم در زندگی آدم اشخاص خیلی خاص وجود دارد که هرچقدر لطف در حقشان بکنی و هرچقدر حق برایشان ایجاد شود باز هم کم کرده ای.
دوستی می گفت سعی کن بیشتر از وظیفه ای که داری در حق هیچ کس خوبی نکنی. اینجوری احترام خودت هم حفظ می شه. نمی دونم همچین استدلالی درسته یا نه ولی به هر حال این هم یه نظریه و در نوع خودش نظر جالبی هم هست!