چند روزی بود که به خاطر تغییر شغل و تعریف نشدن یوزر پسورد جدید اینترنت نداشتم و کلن از دنیای وب بی خبر بودم. حالا بعد از مدتی دوباره برگشتم به دنیای مجازی. اتفاقی که در این حدود یک ماه افتاد فقط تغییر بود. تغییر محل کار، تغییر آدمای دور و برم، تغییر منزل و کلی تغییرات دیگه. به طور کلی می شه گفت دنیای این روزای من تفسیر این شعر مولاناست که: "دلتنگم و دیدار تو درمان من است"!
هفته که شروع می شه راهی پایتختم تا به کار جدیدم مشغول بشم و به امید آخر هفته که برم پیش کسی که یک هفته دلتنگی هامونو باهم تقسیم کردیم ، چند روز کاری رو می گذرونم. می شه گفت این روزا روزای گذره تا به بهترها برسیم و یه جورایی می شه گفت دارم تحمل می کنم و چاشنی صبر رو بیشتر در زندگیم به کار می بندم.
اما گذشته از اینها از محیط کار جدیدم انصافن راضیم و تفاوت خیلی محسوسی با شرایط قبلیم داره. هرچند که هر کاری سختی داره و این موضوع اجتناب ناپذیره. امیدوارم هرچه زودتر بتونم در شرایط جدید "استِیبل" بشم و این بحران تغییر رو با همراهی "بانو" به خوبی پشت سر بذاریم.