هی آقا! چه خبرته؟ چی شده مگه اینجوری خودتو گرفتی؟ پیاده شو با هم بریم! حالا گیرم که استاد دانشگاهی، گیرم که یکی دو سال معاون دانشگاه هم شدی، گیرم که یکی دو سال هم رفتی خارج درس خوندی. حالا چه خبرته خودتو تافته جدابافته می‌دونی؟ وقتی راه می‌ری و با چشات اینور اونورو می‌پایی انگاری می‌خوای با چشات مردمو قورت بدی! وقتی وارد یک جمعی می‌شی انتظار داری همه پاشند و به احترامت در حد تعظیم اظهار ادب کنند! بسه دیگه. این همه غرور و خودپسندی تا کی؟ چرا فکر می‌کنی فقط خودت مهمی؟ چرا فکر می‌کنی فقط کار خودت درسته؟ بقیه آدم نیستند؟
یادت رفته وقتی می‌خواستی برا پسرت همسر انتخاب کنی (که حتی این حق رو به پسر دکترت قائل نبودی که خودش انتخاب کنه) دنبال یه دختر آنجلینا جولی صورت و مادر ترزا سیرت و بیل گیتس ثروت بودی! آخرش چی شد؟ وقتی دیدی موهای پسره به رنگ دندوناش می‌شه راضی شدی با یه دختر خانه‌دار غیر تحصیلکرده ازدواج کنه! درس عبرت نشد برات!
حالا بچرخ تا بچرخیم...