حسرت این روزهایم این است که وقتی رو به سوی تو می‌ایستم و می‌خواهم با تو سخن بگویم و وقتی حرفهایم تمام می‌شود، تازه به خودم می‌آیم و می‌بینم تنها چیزی که در این مدت کوتاه درباره‌اش فکر نکرده‌ام، خود "تو" بوده‌ای!
می‌گویند تو بر همه کاری توانایی، پس حتما چیزی از توانا بودنت کم نمی‌شود اگر آشفتگیهایمان را به آرامش تبدیل کنی و این مهمان دوست داشتنی را نه در چهره و ظاهر که در باطنمان جای دهی.