وقتي خبر هك شدن سايت پرشين بلاگ رو از اخبار شنيدم، راستش قضيه رو خيلي جدي نگرفتم. گفتم حتما تا فردا يه فكري به حالش مي كنند. ولي وقتي يه چند روزي گذشت تازه فهميدم كه چه اتفاقي افتاده. راستش رو بخواين تو اين چند روزه هيچ بهونه اي براي وصل شدن به اينترنت نداشتم و وقتي هم كانكت مي شدم دقيقا نمي دونستم چيكار بايد بكنم؟ حتي چك كردن ايميلها هم هر از چند گاهي انجام مي شد. اما نكته جالب اينكه بعد از اين اتفاق من تازه متوجه شدم كه وبلاگ كتابداري پزشكي 79 چقدر هوادار داشته و ما خبر نداشتيم. آخه مي دوني... هر دوست و آشنايي از هر كجاي ايران كه باهام تماس مي گرفت قبل از پرسيدن حال خودم سراغ وبلاگ رو مي گرفت و انگاري فقط من نبودم كه با هك شدن وبلاگ سردرگم شده بودم و همه بچه ها كمابيش همين مشكل رو داشتند. به هر حال بعد از مدتي مشكل پرشين بلاگ هم حل شد كه جاي تشكر از مديرانش هست. من هم سعي كردم با عوض كردن قالب وبلاگ يه حال و هواي ديگه اي بهش بدم و اميدوارم با كمك شماها دوباره جون بگيره و بازار همه وبلاگها بعد از اين ركود دوباره رونق پيدا كنه. اما اين مسئله يه چيزي رو براي ما روشن كرد و اون اينكه با وجود امكانات و جاذبه هاي فراواني كه دنياي مجازي داره، نبايد كاملا به آن اطمينان كنيم و هميشه بايد جانب احتياط رو رعايت كرد.

راستي مهلت ارسال چكيده به همايش كتابداري پزشكي دانشگاه شهيد بهشتي تا آخر شهريور تمديد شده. ضمن آرزوي موفقيت براي خانم اسعدي اميدوارم بقيه بچه ها هم از فرصت پيش اومده بتونند استفاده كنند و در همايش شركت كنند.

اما چند تا پيام تبريك: استخدام شدن آقايان مهدي رضايي، حسين آقاياري و محمد رحماني رو در نهاد كتابخانه هاي عمومي تبريك عرض مي كنم. همچنين آغاز زندگي مشترك رو به آقاي ثابت و خانم تقوي تبريك مي گم و براشون آرزوي خوشبختي مي كنم. (حسن عكسها يادت نره ها...)