مطلب زیر توسط خانم مجیدی به وبلاگ ارسال شده، با تشکر از ایشون

شروع میشه مثل هر شروعی تازه نگاه کن همه چیز یه شکل دیگه داره خیابونا ،مغازه ها، درختا، ماشینا، پلها، خونه ها  حتی آدما

پلهای تو خیابونا انگار مثل هر روز نیستن مثل هر روز که پر ازادعا و غرور، بلندبالا بودنشان را به رخ همه میکشند؛ این روزا سر به زیر و بی ادعا ایستاده اند  دکان ها سر فرود آوردن  کرکره ها پایین کشیده شدن و درختان بی رمق سر جایشان  چشم بسته اند حتی با زوزه ی باد پلک نمیزنند

هول و هجمه وهیاهوی خیابانها پنداری در خوابی ابدی فرورفته اند و صدا فقط صدای عزاست

گره ی زنجیر ماشینها دیگراز سرلجاجت نیست که شوری, خاطره ای,  ذوقی ویا شاید عشقی آنها را در هم آمیخته است

این عالم است که سیاه جامه شده

همه سوگوارند همه عزا دارند همه پی نقطه ای پی لحظه ای مشترک از غارهای خویش بیرون زده اند شاید زیر سایه ی نوایی، التهاب  دردهای کهنه شان

التیام یابد

نگاه ها خیره به دستانی میشود که بی اکراه میبخشند و در انتظار تکه نانی که متبرک است به نام تو

نام تو که ستون ها و پرچم ها و خیمه ها را به آتش شیدایی مبتلا کرده است. 

ایام سوگواری امام حسین و یاران باوفایش تسلیت باد