همیشه وقتی می خواهی سخنرانی کنی به نام مردم مظلوم فلسطین شروع می کنی، پس ملت مظلوم ایران چه؟! کاش وقتی برای ماهیگیران و کارگران غزه ماهیانه تعیین می کنی، کمی هم به فکر کارگران ایرانی باشی که روزها در میدانهای شهر علافند تا شاید یکی پیدا شود و آنها را سرکار ببرد! کاش وقتی کمکهای میلیاردی به حماس می کنی، فکری هم برای کسری بودجه داخلی کنی! کاش وقتی به فکر زندانیان فلسطینی و افغانی و عراقی هستی، فکری هم برای دانشجویان زندانی خودمان می کردی که در دانشگاه امیرکبیر برچسب سیاسی خوردند. کاش وقتی با نادیده گرفتن زبانها و گویشهای ترکی و کردی و بلوچ و گیلک و مازندرانی و ترکمن و... نوروز را فقط به فارسی زبانان تبریک گفتی، این تبریک را شامل عرب زبانان فلسطین و عراق و... هم می کردی تا مطمئن شویم متعلق به آنهایی! شاید همین ها بودند که فرسنگها راه آمدند و روز انتخابات به تو رای دادند تا رئیس جمهورشان شوی!